| تبليغات | X |
|
تو مشتاق آرامشی هستی که من در درون خویش دارم ...
|
|
|
شهرک ...................................................................... مرد هوازی با همه ی دیوار هایم همپوست می شود و دیوار هایم چندین برابر! آیا تبر زنانه با ابراهیم همدم است؟! بگذار همین جا به مادر شدنی کوچک قناعت کنم...
+
تاريخ شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت 3:7 نويسنده شاهین امیری فر
|
نقاشی ............................................................................................ خدا ز کالبد تن به در کشید مرا خدا شکل زنی شد,به بر کشید مرا خدا شد اسب ستم,روح من روان زپیش به خاک بست,کوه و کمر کشید مرا مگو که بود که نقاشی مرا میکرد که با دو دیدهُ هموارتر کشید مرا چه وهم داشت که از ابتدای خلقت من غریب و کج قلق و دربدر کشید مرا دو نیمه کرد مرا پس تو را کشید از من پس از کنار تو این سوی تر کشید مرا میان ما دری از مرگ کرد نقاشی به میخ کوفته در پشت در کشید مرا خوشش نیامد این نقش را هم به هم زد و بعد دگر کشید تو را دگر کشید مرا من وتو را دو پرنده کشید در دو قفس خوشش نیامد بی بال و پر کشید مرا خوشش نیامد تصویر را به هم زد ,بعد پدر کشید تو را پسر کشید مرا رها شدیم تو ماهی شدی و من سنگی نظارهُ تو به خون جگر کشید مرا خوشش نیامد این بار از تو دشتی ساخت به خاطر تو نسیم سحر کشید مرا خوشش نیامد ـ خط .خط,خط زد اینها را یک استکان چای از خیر و شر کشید مرا تو را شکر کرد و در ذره های من حل کرد سپس به سمت لبش برد و سر کشید مرا..
+
تاريخ پنجشنبه هجدهم بهمن 1386ساعت 1:50 نويسنده شاهین امیری فر
|
قحطی واژه ....................................................................................................... ای کاش در نمی دانستم ها می دانستیمکه این اتوبوس چقدر شمال به جنوب می برد لاک پشت ها برای چه کسی پرواز می کنند و سیگار های بی دود برای چه کسی دود می شوند... من از این شعر می ترسم که شاید تمام شود و من بدون تو... راستی چقدر بزرگ شده ای برای خودت کوچک تر از تو منم که دهن کجی می کنم به این شعر به این تخت که تو را دزدیده بود و تو حرف های مرا پس بذار خواب را ببینم در قحطی واژه ! سرم پائین تر از همیشه خجالت میکشد...؟ امروز در اتاقی که مسجدمان شده است دعا که کنم بخشیده خواهم شد اما تمام شهر شاهداند که من دوستت دارم را کنار دری که در به دری ها را فراموش می کرد تجربه کردم... چقدر سرم بی درد , درد می کندو قرص ها حسودی می کنند به دستانی که روی سرم سُر می خورند پائین می آیند و برای تو چشم می گذارند... راستی در اتاقی که چراغش سال هاست که خاموش است عروسک ها بی آنکه بترسند با بوسه ای کوتاه رقص را آغاز می کنند...
+
تاريخ چهارشنبه بیست و ششم دی 1386ساعت 1:18 نويسنده شاهین امیری فر
|
ساعت پنج عصر .................................................................
در ساعت پنج عصر ، درست ساعت پنج عصر بود پسری پارچه سپید را آورد ، در ساعت پنج عصر سبدی آهک از پیش آماده ، در ساعت پنج عصر باقی همه مرگ بود و تنها مرگ ، در ساعت پنج عصر باد با خود برد تکه های پنبه را هر سوی ، در ساعت پنج عصر و زنگار بذر نیکل و بذر بلور افشاند ، در ساعت پنج عصر اینک ستیز یوز و کبوتر ، در ساعت پنج عصر رانی با شاخی مصیبت بار ، در ساعت پنج عصر ناقوسهای دود و زرنیخ ، در ساعت پنج عصر کرنای سوگ و نوحه را آغاز کردند ، در ساعت پنج عصر در هر کنار کوچه دسته های خاموشی ، در ساعت پنج عصر و گاو نر تنها دل بر پای مانده ، در ساعت پنج عصر چون برف خوی کرد و عرق بر تن نشستش ، در ساعت پنج عصر چون ید فرو پوشید یک سر سطح میدان را ، در ساعت پنج عصر مرگ در زخمهای گرم بیضه کرد ، در ساعت پنج عصر در ساعت پنج عصر بی هیچ بیش و کم ، در ساعت پنج عصر
تابوت چرخ داریست در حکم بسترش ، در ساعت پنج عصر نی ها و استخوانها در گوشش مینوازند ، در ساعت پنج عصر تازه گاو نر به سویش نعره بر میداشت ، در ساعت پنج عصر که اتاق از احتضار مرگ چون رنکین کمانی بود ، در ساعت پنج عصر غانغرایا میرسید از دور ، در ساعت پنج عصر بوق زنبق در کشاله سبز ران ، در ساعت پنج عصر زخمها میسوخت چون خورشید ، در ساعت پنج عصر و در هم خورد کرد انبوهی مردم دریچه ها و در ها را ، در ساعت پنج عصر در ساعت پنج عصر ، آی چه موحش پنج عصری بود ساعت پنج بود بر تمامی ساعتها ساعت پنج بود در تاریکی شامگاه .....................................................
+
تاريخ سه شنبه یکم آبان 1386ساعت 2:8 نويسنده شاهین امیری فر
|
به دوست شاعرم: وحيد پورزارع
+
تاريخ یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 2:6 نويسنده شاهین امیری فر
|
انکــــــــــــــار .....................................................................................
امروز درست بیست سال است که شمع ها فوت می شوند و من بدون ترس مست می کنم ! مانده ام زمین به دورمن می چرخد یا من به دور تو فرقی که نمی کند من می خواهم تمام دنیا را بالا بیا ورم ! گناهکارم و می خواهم اعتراف کنم اما کلیسا هم جای امنی برای توبه نیست وقتی دختران باکره خود را هر روز سه بار انکار می کنند... انکار انکار انکار سه بار انکار به سلامتیه ...سیگار و سیگار را از مستی دود کردیم غافل از اینکه بدانیم گناه کاریم!
+
تاريخ سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1386ساعت 3:22 نويسنده شاهین امیری فر
|
صلح ..................................................
صلح را مي بينم, علفيست وآهوی ودشتی و آبی كودكيستو, سنگيو, اشتياقيو, پرتابی صلح را مي بينم, پدريستو,عطابيو,توبيخيو,جوابی صلح را مي بينم,زنيستو,رختيو, بنديو, آفتابی صلح را مي بينم, مرديستو, كاريو, خستگيو, خوابی ...
+
تاريخ دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385ساعت 2:11 نويسنده شاهین امیری فر
|
(( ۱۲/دی/۸۵ )) ......................................................................
آغاز تو اینجا بود اول این شعر ۱۲/دی/۸۵ امروز هوا ابریست باران اما ... نیست اما تو چترت را باز کن می خواهم برایت اشک ببارم... بی خبری ها از اینجا شروع شد دوازده دی هشتادوپنج و زیر پلی که دیگر پل صراط ما نخواهد بود؟! امروز تو می روی و من خودم را زیر همین پل سه سال فراموش می کنم... دوستم نمی داری اصلا" هیچ وقت دوستم نداشته باش تا من خودم برایت بمیرم و تو خوشحال مثل کرم هایی که زیر خاک میکل آنژ می شوند و بدن مرا عاشقانه می تراشند! تو در همین شعر تمام می شوی در آخر این خط که پایانیست برای... حالا چترت را ببند برو که اشک هایم دیگر باران تو نخواهند شد....
شاهین - ۱۳۸۵
+
تاريخ جمعه چهارم اسفند 1385ساعت 1:28 نويسنده شاهین امیری فر
|
بهــــانه ............................................................................ بي تو
+
تاريخ جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت 2:29 نويسنده شاهین امیری فر
|
((بوسه اي در خلاء )) .............................................. جهان بوسه ي من است كه ماه را از چشمهاي تو دزديدم و به نام خود ثبت كردم دزدان بزرگ تاريخ هميشه گمنام مي مانند. حالا بلند شو موزيك بي كلام را روشن كن مي خواهم كمي برايت برقصم قهوه نخوردنم را به فال نيك بگير و از من انتظار بوسيدن نداشته باش گلهاي دامنت مشكوكند وپيكاسو چپ نگاهم ميكند. جهان دوستت دارم گفتن توست.....كه نداري دوستم نداشته باش بيهوده از ديوار خانه ي شما هر شب بالا مي آيم من از پرسه زدن در پس كوچه هاي ونوس خسته ام اما شهاب سنگهاي مست رقيبان منند تنها خدايان دستهاشان را به سويم دراز مي كنند و نمي دانند مريخ در دستهاي من بزرگ مي شود پلوتون با پستانهاي عريانش در حياط خانه مي دود و زمين سالهاست عاشق من است خورشيد را به سينه ي من هدف بگير در سرم شياطين آواز مي خوانند. جهان منم..... جهان منم... نه آن بوسه اي كه هدر رفت نه آن هرجايي كه هر شب بر تخت شما دراز مي كشد حالا با چشمهايي كه از شما دزديده ام ببينيد بلند مي شود برايم مي رقصد پيانو مي زند تنها او اينجا لباس سفيد پوشيده است و جهان پاي اوست عروس اورانوس........
..................................................
+
تاريخ پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385ساعت 3:21 نويسنده شاهین امیری فر
|
|
زندگی نیز اینگونه است هدفی در کار نیست پایانی هم ندارد آنرا اکنون و در اینجا ... احساس کن !!
BLOGARCHIVE POSTS ARCHIVE تیر 1387 بهمن 1386 دی 1386 آبان 1386 مهر 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 LINKS |
